Natura w moim obiektywie - fotograficzny blog Arkadiusza Miazgi

Bardzo lubię właśnie ten okres, kiedy jeszcze jest szaro, a  zieleń czeka na rozkwit, ale gdzieś tam chodząc po lesie możemy podziwiać Polskie oznaki wiosny, którymi są Zawilce rosnące głównie w lasach bukowych.  Ich piękno i delikatność  jest wręcz czarujące. Właśnie taki las mam blisko mojego miejsca zamieszkania i lubię przebywać i raczyć się pierwszymi symptomami wiosny, a dziś podzielę się z Wami -- dobrego dnia ;)

Niedzielę postanowiłem wykorzystać w celu spędzenia wolnego czasu na łonie przyrody, wybrałem okoliczne lasy w okolicy Czarnej Sędziszowskiej, a punktem kulminacyjnym miał być zachód słońca nad okoliczną  żwirownią. Co prawda sama żwirowania ma bardzo mało drzew w linii brzegowej, które są fajnym motywem do zdjęć, ale moja uporczywość znalazła dwie interesujące miejscówki jedna z dwoma drzewami, a pierwsza z motywem pierwszego planu przepięknie pofalowanego piachu przez wiatr wiedziałem, że ten kadr będzie super pozostało tylko czekać na odpowiednie światło. Przez chwilę poczułem się jakbym był na plaży, a piasek kiedy słońce schowało się za chmurami zrobił się biały jak na Helu. Kiedy wracałem zauważyłem to drzewo pod drugiej stronie brzegu  na tle przepięknych barw nieba, szybka wysiadka rozłożenie sprzętu i wykonanie teleobiektywem kilku kadrów. 

Czasami jest tak, że trafi się na wręcz idealne światło i moment w fotografii krajobrazowej, tak właśnie było w przypadku poniższych kadrów wykonanych w mojej okolicy w trakcie złotej godziny kiedy słońce chyliło się ku horyzontowi, a światło nadało bukowemu lasu niezwykłego ciepłego klimatu. Można rzec wygląda to jak krajobraz jesienny ale nic bardziej mylnego to marzec mimo, że po śniegu pozostały resztki.

Marzec to niewątpliwie ostatnie dni, które jeszcze przypominają nam, że mamy kalendarzową zimę. Tego roku co prawda zima jest bardzo słaba w śnieg i cały arsenał zimowy dlatego obecnie ciężko trafić na stricte zimowe warunki, które obecnie bardziej przypominają późną jesień niż zimę. Kilka dni temu chciałem wykonać kadry o wschodzie na znanym mi zalewie wodnym w mojej okolicy. Naprawdę bardzo lubię tam fotografować moment  przed wschodem w trakcie jak i sam zachód. Ten poranek był   wyjątkowo zimny, ale jakże uroczy i dający promyk nadziei na lepsze jutro ponieważ jak wiemy sytuacja na Ukrainie i wojna tam trwająca nie wróży dla świata nic dobrego.  W takich chwilach kiedy jestem sam na sam z naturą lubię rozmyślać o wielu rzeczach.  Pomimo piękna i absolutnej ciszy po jakimś czasie nad okolicą słychać przelot samolotu, który od kilku dni monitoruje naszą przestrzeń przyznam idzie się do tego przyzwyczaić już ale zawsze jest jakaś niepewność. Niech ten promyk ws...

Pomimo, że mamy kalendarzową zimę to jednak w powietrzu czuć wiosnę szczególnie kiedy pojedzie się poza miasto. Kilka dni temu wybrałem się do lasu w którym znajdują się urocze małe jeziorka. Słońce było już nisko, a więc piękne pastelowe światło polowało całą okolicę. Uwielbiam tutaj przybywać cisza spokój szczególnie w czasie kiedy w Europie wybuchła wojna i na chwilę odizolować się od tych wszystkich strasznych informacji. Kilka kadrów zaprezentuję poniżej.

Zimowy plener fotograficzny w Bieszczadach uważam za bardzo ciekawy pomimo że szalenie męczący ale to uczy pokory wobec natury. Po zachodzie spędzonym na Połoninie Caryńskiej na drugi dzień zawitaliśmy znów na Połoninie Wetlińskiej pobudka 3:00 spokojnie docieramy o 4:00 na parking i wchodzimy ospale ale jeszcze zmęczenie trzyma z dnia wczorajszego. Okazuje się idąc starym zielonym szlakiem że jesteśmy za wcześnie na zewnątrz -12 stopni ale na górze będzie wiało i jeszcze zimniej. Czekamy w ''wąwozie'' z inną grupą turystów z Sanoka tak aby o 6:00 być koło Chatki Puchatka. Kiedy tam wchodzimy warunki koszmarnie się zmieniają wiatr potęgujący większe zimno czuje się jakby było -20 stopni. Na szczycie spotykamy już rozstawionych fotografów m.in ze Stalowej Woli którzy robią co mogą aby utrzymać statywy. Najciekawsza niebieska godzina właśnie trwa. Co prawda brakuje na niebie chmur ale barwy i tak są wręcz magiczne bo cały czas trwa niebieska godzina. Wiatr tworzy...

W końcu był mój pierwszy raz zimą w Bieszczadach marzyłem o tym od czasu kiedy zacząłem pasje z fotografią  nasza wizyta zaczęła się w sobotę od zachodu na Połoninie Caryńskiej wcześniej oczywiście spacerując po okolicy podziwiając zimową aurę. Od wielu tygodni czekałem aby pogoda utrzymała się przez weekend i wszelkie apki pogodowe wskazywały że sobota - niedziela będzie ok, a nawet aż za ok ponieważ kiedy dotarliśmy na szczyt Carycy chmurki zniknęły a pozostało w 100 % niebieskie niebo, które nie jest aż tak atrakcyjne do zdjęć ale lepsze to niż pochmurny dzień. Wspinaczka była dość ciężka mokry śnieg na szlaku nie ułatwiał dobrze że każdy z nas miał po kijku który tutaj szalenie się przydał. Moim głównym założeniem było zobaczenie i sfotografowanie Połoniny Wetlińskiej w kolorach po zachodzie słońca ponieważ słońce chowało się nieco w innym miejscu. Na szczycie jest kilku fotografów z jednym z nich z Wrocławia nawiązujemy temat i wspólnie fotografujemy. O dziwo praktyczn...